Kilka lat temu, na jednym z rejsów, cumowaliśmy w niewielkiej miejscowości Brgulje, na chorwackiej wyspie Molat. Spacerując po okolicy, naszym oczom ukazała się "róża wiatrów", która została wykonana na ścianie jednego z budynków. Róża wiatrów obrazuje wiatry, które najczęściej można spotkać, w czasie żeglugi po Chorwackich wodach. To dobry czas na powtórkę!

Maestral (Mistral)

Maestral jest w Chorwacji wiatrem sezonowym, wieje od czerwca do września, a jego występowanie spowodowane jest różnicą temperatur wody i lądu. Mistral wieje od morza w kierunku lądu. Zaczyna wiać przed południem i cichnie wczesnym wieczorem. Najczęściej wieje z siłą 3-5(6)B i towarzyszy mu bezchmurne niebo. Wiejący Mistral stwarza idealne warunki do żeglugi. (NW)

Bura (Bora)

Bura jest najsilniejszym wiatrem chorwackiego wybrzeża. Zimą często osiąga siłę huraganu i trwa nawet tydzień. Latem przybiera łaskawsze, bardziej krótkotrwałe oblicze. Bura jest zimnym wiatrem katabatycznym.

Kiedy masa zimnego powietrza o wysokim ciśnieniu nagromadzi się po przeciwnej stronie gór Dynarskich, a następnie przemieści się ponad szczytami, gwałtownie opada w kierunku wybrzeża, gdzie ciśnienie jest niższe.

Najsilniejsza i najbardziej porywista Bura jest przy samym wybrzeżu. Im dalej od stałego lądu, tym wiatr staje się bardziej regularny i mniej porywisty. W węższych miejscach między wyspami, na ich krańcach, oraz z uwagi na swoją specyfikę, także za wyspami, znów przybiera na sile.

Zdarza się, że nadchodzi niespodziewanie, a jej początek potrafi zaskoczyć nawet lokalnych i doświadczonych synoptyków. (NE)

Tramontana

Tramontana wieje z północy. Tramontana powstaje z mas powietrza, które ochłodziły się nad włoskimi Dolomitami, i które przemieściły się nad wybrzeże. Mówi się, że Tramontana to bardziej łaskawa siostra Bury. Nie wieje tak silnie i nie jest aż tak porywista. Niemniej, wiatr osiąga siłę nawet 6B. Zwykle jest krótkotrwała. Często zapowiada też nadejście silniejszej Bury. Tramontana występuję głównie w północnej części chorwackiego wybrzeża. (NW)

Levanat

Levanat jest podobny do Bury. Towarzyszą mu opady i większe zachmurzenie. Levanat wieje ze wschodu. Jest to wiatr z pogranicza Bury i Jugo. Zwykle zmienia się w jeden z nich. Mówi się wtedy o wiatrach "Bura po Levantu" lub "Jugo po Levantu". (E)

Široko (Jugo)

Široko zwanemu w Chorwacji Jugo, towarzyszą najczęściej opady, burze, duża wilgotność oraz wyższa temperatura. Występuję częściej w południowej części Adriatyku. Jugo powstaje najczęściej w efekcie cyrkulacji niżu znad zachodniej części Morza Śródziemnego. Częściej pojawia się jesienią, zimą i wczesną wiosną.

Letnie Jugo jest rzadsze, trwa krócej, a jego siła osiąga do 7B. Towarzyszą mu wysokie fale. Pogorszenie pogody, oraz wzrost siły wiatru, następują stopniowo i da się je przewidzieć. Kiedy Jugo przynosi piasek znad Sahary, pokłady jachtów pokryte są rudawym pyłem. (SE)

Oštro

Oštro bywa mylony z Široko. Oba wiatry mają podobne cechy. Nazwa wiatru pochodzi od łacińskiego "auster", co oznacza południowy. (S)

Lebić

Lebić występuje po Jugo, kiedy niż znad zachodniej części Morza Śródziemnego, przemieszcza się na wschód i północny wschód. Jest to wiatr suchy i ciepły. Jego nadejście poprzedza niska mgła oraz słabo widoczny horyzont. Powoduje wysokie fale, które tworzą nieregularny rozkołys, jeśli nałożą się na te, które są pozostałością po wcześniejszym Jugo. (SW)

Polenat

Polenat jest stosunkowo rzadkim, gwałtownym i zachodnim wiatrem, który pojawia się dość niespodziewanie. Zimą towarzyszą mu obfite opady deszczu, latem bardziej słoneczna aura. Występuję częściej w północnej części Adriatyku. (W)